Opinie: Een rookvrij terras neemt rokers hun plek niet af, maar geeft andere gasten wel hun terras terug
De meeste Nederlanders willen een rookvrij terras. Ondernemers in de horeca moeten aan die behoefte tegemoetkomen, zo stellen Károly Illy, Carla van Gils en Hans Snijder van de Rookvrije Generatie.
Een zomermiddag op een terras: gezinnen lunchen, vrienden heffen het glas, een ober laveert met zijn dienblad tussen de tafeltjes door. Dan steekt iemand een sigaret op. Blikken zoeken de roker, een kind vindt het opeens stinken. Mensen die last hebben van de rook blijven met tegenzin op hun plek of zoeken een andere tafel. Veel terrasbezoekers herkennen dat beeld. In het AD vertelde een lezer onlangs: ‘Wij wilden lunchen, maar aan weerszijden zaten rokers, dus zijn wij weggegaan.’
Uit een vraag aan de lezers van de PZC bleek hetzelfde ongemak: 37 procent van de respondenten gaat ergens anders zitten als iemand naast hen rookt en 30 procent stoort zich eraan, maar blijft zitten. Niet iedereen spreekt een roker aan. Veel mensen vermijden liever een confrontatie.
Het is te vanzelfsprekend om te roken
Van geen enkel ander product vinden we het normaal als dat ongevraagd bij de buren op tafel belandt. Een sigaret op het terras opsteken wordt nog altijd als vanzelfsprekend gezien. En ondanks dat 7 op de 10 Nederlanders voorstander is van een rookvrij terras, is slechts 2,5 procent van alle terrassen in ons land rookvrij.
Dat is opvallend, want op steeds meer plekken is rookvrij de norm: speeltuinen, sportparken, bushaltes en zelfs stranden worden rookvrij. Toch domineert de wens om op het terras te roken de behoefte van alle andere gasten om rookvrij te kunnen eten en drinken.
Een rookvrij terras gaat niet over de vraag of rokers nog ergens mogen roken of vapen. Het gaat over de vraag waarom hun sigaret of vape de beleving van alle andere gasten mag bepalen. Daar komt bij dat meeroken gezondheidsrisico’s heeft. Wie meerookt, heeft volgens het RIVM 20 tot 30 procent meer kans op longkanker en hart- en vaatziekten.
Steeds meer horecaondernemers zien de voordelen van een rookvrij terras. Toch vinden velen het lastig. Ze vrezen dat klanten wegblijven en het personeel als politieagent moet optreden. Ervaringen van collega’s die hun terras wel rookvrij maken, laten zien dat die angst onterecht is. Gasten blijven niet weg, integendeel, zij reageren positief.
dOok rokers geven aan het prettig te vinden om tijdens het eten niet in andermans rook te zitten. Een rookvrij terras draagt zo bij aan dat wat horeca wil bieden: ontspanning. Gezinnen met kinderen voelen zich welkom. Ex-rokers worden niet verleid en personeel krijgt een rookvrije werkplek.
België gaat ons voor
Dat dit de norm is, zien we ook in andere landen. Spanje heeft een wetsvoorstel gepresenteerd om roken en vapen op terrassen te verbieden; in België gaat dat verbod in 2027 in. Wachten tot de overheid een rookvrij terras afdwingt is niet nodig. Horecaondernemers kunnen nu al bieden waar klanten behoefte aan hebben.
Haal de asbakken weg, communiceer duidelijk dat het terras rookvrij is en zorg dat medewerkers weten hoe zij gasten vriendelijk aanspreken. Een rookvrij terras neemt rokers hun plek niet af. Het geeft de overgrote meerderheid van de gasten haar terras juist terug. De sigaret van een gast hoort niet langer de lucht, de smaak en de sfeer van alle anderen te bepalen.
Dit is een opiniestuk van Károly Illy (voorzitter Rookvrije Generatie en directeur Longfonds), Hans Snijder (bestuurder Rookvrije Generatie en directeur Hartstichting) en Carla van Gils (bestuurder Rookvrije Generatie en directeur KWF), dat eerder verscheen in het Algemeen Dagblad.
